Ferry van der Vlugt voor 2e maal Schutterskoning

VOORHOUT, 14 januari 2020 – Ferry van der Vlugt pakte afgelopen maandag (Koppermaandag) bij de bijna 100-jarige Voorhoutse Schuttersvereniging St. Hubertus voor de tweede keer de titel Schutterskoning. Hij stak daarmee nieuwkomer Jack Bax de loef af. Beschermvrouw burgemeester Carla Breuer en Schutterskoning Matthijs Ribberink openende de schuttersdag op sportpark Elsgeest. (Foto’s: Mariska de Graaff)

Voordat het zover was huldigde voorzitter Kees van Velzen, in de volgestroomde kantine van biljartvereniging De Agnes, Anne de Jong met zijn 25-jarig lidmaatschap en vicevoorzitter Eduard Ribberink met zijn 40-jarig jubileum. Anne de Jong is volgens Van Velzen een enthousiast schutter, vrolijk en geïnteresseerd in de medeschutters. Met nieuwkomers maakt hij altijd een praatje. Eduard Ribberink heeft Van Velzen, ook buiten St. Hubertus, leren kennen als een buitengewoon punctueel persoon. Hij heeft altijd keurig alles op orde. “Soms is dat weleens lastig, maar ook prettig en eerlijk, die rechte lijn”, aldus Van Velzen. Beide schutters ontvangen de gebruikelijke medaille.

Koppermaandag is voor de schutters traditioneel de eerste maandag na Driekoningen. De start is koud en er staat in de vroege ochtend een fris windje. Maar dat is voor de schutters geen probleem, zij zijn erger gewend. De koffie en traditionele erwtensoep doen wonderen. Al bij de eerste schoten van de burgemeester en oud-schutterskoning Mathhijs Ribberink vliegen delen van de houten vogel omlaag. Helaas, het zijn geen delen die punten opleveren. De schutters hebben er zin in, de vogels minder. De oh’s en de ah’s zijn niet van de lucht. Ook het commentaar moeten de schutters zich laten welgevallen. En wanneer niet duidelijk is of een onderdeel volledig van de vogel af is, roepen de schutters in koor: “Strijken.” Een taak voor de Schietcommissie. Een van de vogels is een taaie rakker en het duurt uren en talloze keren strijken voordat alle onderdelen verdwenen zijn. Menigeen vraagt zich of ook het geweer wel juist is afgesteld. Aan het eind van de ochtend liggen voor alle schutters nog alle kansen voor de titel open.


Onder een stralende zon gaat de strijd in de middag verder. Het hout van de vogels is een jaar oud en dat is te merken. De stukken hout vallen met de regelmaat van de klok naar beneden. Ook nu weer niet altijd als complete vogeldelen. Al snel voegt Bax vijf punten (een vleugel en de staart) toe aan de zes punten van de ochtend. Van der Vlugt behaalt in de ochtend slechts drie punten, maar voegt er daar rap de staart met twee punten aan toe. Nog steeds tekent er zich geen duidelijk overwinnaar aan. Wanneer Van der Vlugt als laatste de romp neerhaalt staan beide schutters met elf punten op een gedeelde 1e en 2e plaats. Dat betekent kampen. Voor de overige vijfenveertig schutters resten nog vier plaatsen. Met het neerhalen van de laatste romp door Emiel van der Hoeven zijn pas de kaarten geschut. Er zijn drie schutters met zes punten. Zij moeten kampen om de 5e en 6e plaats.

Kampen
Bij het kampen ontstaat enige commotie. Bij een gelijke eindstand moeten de schutters in de zaal op kaarten uitvechten wie op welke plaats komt. De schutters worden onverwachts geconfronteerd met het schieten op een ongekeerde blanco kaart. Morrend klaren zij het klusje. Al langere tijd is de vereniging van mening dat er verandering in het kampen moet komen. Komend jaar zal het bestuur hierin knopen doorhakken. Bij het kampen overtroefde Van der Vlugt nieuwkomer Bax en wordt daarmee met elf punten voor de tweede maal Schutterskoning. In 2015 werd hij schutterskoning met zestien punten. Op de lijst met beste vogelschutters huidige leden stijgt hij van plaats 12 naar plaats 10. Nieuwkomer Chris Ciggaar, Cok van Steijn en Emiel van der Hoeven kampen om de laatste plaatsen. Eén zal buiten de prijzen vallen.

Beschermvrouw Carla Breuer reikt voor het voortreffelijke schuttersmaal op haar eigen wijze de prijzen uit. Zij huldigt Ferry van der Vlugt. Een speciale plaats is er voor de lantaarndrager. Piet Lemmers is een goed schutter, raakt veel, maar het lukt hem niet om een vogeldeel te scoren. Opnieuw behoudt hij de Rode Lantaarn met 1 punt. “Maar Piet,” stelt de voorzitter, “een schrale troost, vele schutters hebben geen enkele punt.” Tijdens de maaltijd stellen de nieuwe schutters zich voor. St. Hubertus maakt zich op voor het 100-jarig bestaan in november.