Gedicht opening van Station Sassenheim

Station Sassenheim.

De nieuwe werkelijkheid!
Uit een verborgen bron
treedt haar ziel
voor het voetlicht.

De trein heeft haar gevonden.
En zij kent vele wegen,
door verstreken tijd.
Aaneengeschakeld met de snelweg.

Waar gedachten samenvallen.
Van noord- en zuidvleugels.
Van knooppunten die schakelen.
Vallen treinen samen als muziek.

Dendert door het landschap.
Samen, gevangen in één ritme:
Kedeng.. kedeng..

Kleintje Pils, glashelder.
Opent zich het landschap
en verandert het gezicht.

Ontkieming als een geboorte.
Een vrouw als narcis
te zien ontwaken.
Blad voor blad.
In verandering van kleur.
Zag ik haar gezicht stralen.

Daar schijnt van der Zon.
Zijn gezicht, bepaald bij de gedachte.
Hoort hij de trein al spreken.
Als zijn woorden samenvallen op deze dag.

Voor de reiziger als openbaring.
Woordloze reflecties,
als de trein vertrekt, vervaagt
en verdwijnt in het niets.

Ad Blomsteel.
9-12-2011