WARMOND, 17 juni 2007 – Protesten vormen traditioneel een van de meest spectaculaire aangelegenheden van de Kaagweek, samen met de aanleiding ertoe. Maandag begon nat en weer viel het ochtendschema in het water, maar daarna ontsponnen zich een aantal prachtige races. Niet altijd even fair, dus veel boten besloten het speciaal aangestelde protestcomité in te schakelen, onder leiding van voorzitter en regelkenner bij uitstek Dieter van der Schilden. (Tekst Pim Scheffer)
Het is inmiddels een bekend verschijnsel. Direct op het water protest toezeggen, eenmaal op de kant een formulier invullen met een aantal primaire vragen, als wat er is gebeurd en tegen wie er protest wordt aangetekend. Vervolgens wordt de situatie voorgelegd in de protestkamer bij het protestcomité. Daar zitten drie experts die even later beide verhalen aanhoren van de kemphanen. Na een kort beraad komt het comité met een uitspraak, die veelal met een glimlach wordt geaccepteerd. ,,Het leuke is dat ze daarna weer lekker een biertje met elkaar drinken. Er gebeurt overal wel eens wat, maar deze sport is wat dat betreft heel toegankelijk en netjes”, aldus Van der Schilden, die al sinds 1998 protesten behandelt tijdens de Kaagweek.
Zuiver
Door de jaren heen heeft hij uiteraard al veel voorbij zien komen. ,,Ik herinner me een jongetje in een jeugdbootje die stom toeval op dezelfde plek kwam in zijn wedstrijd met een 5,5 meter en een Regenboog. Hij werd in de mangel genomen, terwijl hij voorrang had. Hij tekende protest aan en zorgde zo dat de twee boten gediskwalificeerd werden. Dat jonge mannetje stond volledig in zijn recht”, vertelt de comitévoorzitter met een veelzeggende glimlach rond de mond. Van der Schilden komt officieel van het windzeilen af, maar heeft in het zeilwereldje zijn plek prima gevonden. ,,Natuurlijk zijn er vervelende mensen tussen, maar over het algemeen is de sport ontzettend zuiver.”
Tijdgebrek
Ook maandag werden een aantal opvallende protesten behandeld. Optimist Alexander van 12 jaar daagde de wedstrijdleiding voor het comité, omdat de wedstrijd tijdens de race werd ingekort wegens tijdgebrek, zonder dat de jonge deelnemer de claxons niet had gehoord die dit aanduidden. Wedstrijdleider Wim van ’t Hoogerhuys kon het protest wel waarderen, maar volgens de regels is het toegestaan een wedstrijd in te korten met een goede reden en de toeters waren wel degelijk gegaan, zo oordeelde het comité. De jonge Optimist berustte in zijn vijfde plek, waarmee hij met zijn eerste plek van de dag ervoor nog wel aan de leiding geeft in het overallklassement.
Gediskwalificeerd
Een ander klassiek voorbeeld van Van der Schilden werd ook behandeld laat in de middag. ‘Een gevalletje bakboord stuurboord’ zoals het liefkozend wel wordt genoemd, werd behandeld. Bij de Regenbogen ligt boot 141 over stuurboord en weet dus dat hij voorrang moet verlenen aan boot 67 die over bakboord ligt. Toch zeilt hij door en heeft daar achteraf ook een verklaring voor. ,,De bemanning zei dat ik door mocht varen. We hebben het gevraagd en het mocht”, verweert de gedaagde zich. Toch wordt hij niet in het gelijk gesteld en gediskwalificeerd.
Donder
Zo wordt de dag toch nog met veel stof tot napraten afgesloten, terwijl die nog zo troosteloos begon. Het barpersoneel vouwt uit verveling gezamenlijk de servetten voor de maaltijd later op de dag, terwijl drie zeilers luidruchtig napraten over de avond daarvoor. De donder is weer even gaan liggen, nadat de hele ochtendsessie voor de tweede ochtend achtereen is afgeblazen. Gelukkig is het een aantal uur later zonnig en stroomt de Sociëteit weer langzaam vol om na het diner weer als vanouds los te barsten in een groot feest.