Foreholte wint spannende wedstrijd

VOORHOUT, 9 maart 2015 – Over een middag waarin elf hele goede voetballers ten  onder gingen tegen elf collectieve Voorhouters. Wat een fantastisch, opnieuw nagelbijtend spannende middag maakte het team van Marcel IJzendoorn er weer van voor de vele meegereisde Voorhoutse supporters. Supporters, die echter in het niet verdwenen door de ongewoon grote aanhang van de thuisploeg.

Tijdens nogal wat uitwedstrijden van onze hoofdmacht blijkt vaak dat de Voorhoutse supporters in de meerderheid zijn, maar die ‘vlieger’ ging aan het complex naast het Zuiderpark absoluut niet op. Het veld werd omzoomd door honderden buurtbewoners, leden van de Surinaams Hindoestaans Haagse gemeenschap die, vaak met het hele gezin, naar hun cluppie kwamen kijken. Het was een fantastisch gezicht.

De mannen van TAC’90 schoten uit de startblokken en voldeden volledig aan de verwachtingen. Wat een (voor dit niveau) geweldige voetballers. Vlot combinerend, hard inpassend, behendig en supersnel. De Voorhouters stonden erbij en keken er naar. Na drie minuten al werd de bal vanaf de rechterkant voor het doel getrokken. Een niet verwacht overstapje volgde, waarna linksbuiten Rafik El Ousrouti de bal in één tijd hard en meedogenloos boven Niels van Schie in de touwen kogelde (1 – 0).

In en om het veld werd met instemming kennis genomen van het vroege doelpunt: “ja natuurlijk, wij gaan vanmiddag winnen van deze tegenstander”. Het was dan ook een rare gewaarwording voor spelers en aanhangers van TAC’90 dat de Voorhouters onmiddellijk antwoordden. Vanuit de eerste fatsoenlijke aanval na vijf minuten werd de bal tot corner verwerkt. Tom Bleijswijk slingerde de bal strak voor het doel en Sam Lemmers kwam het doelgebied invliegen en kopte de bal kogelhard langs keeper Ozdemir (1 – 1). Heel sportpark De Verlichting was even in verwarring: zo’n gemakkelijke middag zou het toch kennelijk niet worden. De wedstrijd was in evenwicht, terwijl TAC’90 bleef strooien met zuivere passes over 40 meter, technische meer dan hoogstandjes en snelle rushes. De Voorhouters konden daar alleen inzet en onverzettelijkheid tegenover zetten. Ook in die fase bleek: Foreholte speelde als één team.

Op het half uur floot de enorm dapper fluitende scheidsrechter Kuijpers voor een overtreding (vasthouden) op Toni Arroyo binnen de 16 meterlijn. Wouter Vlasveld wilde heel graag z’n misser van vorige week tegen HVV goedmaken, maar tot ontzetting van de supporters werd zijn strafschop in eerste instantie gestopt door Ozdemir. De bal kreeg echter zo’n curve dat hij na de stuit samen met de instormende Vlasveld in het doel verdween (1 – 2). Verbijsterd keek TAC’90 om zich heen.  In de laatste fase voor de rust werd alle frustratie op scheidsrechter Kuijpers gericht, maar die hield de rug recht, deelde twee gele kaarten uit en stuurde de trainer met rood achter het hek. Maar de toon was gezet voor de tweede helft.

Iedereen stond op scherp. TAC’90 verscheen binnen de lijnen om de bakens voor eens en voor altijd te verzetten. Foreholte had echter enorm geleerd van de twee vorige ‘Haagse’ ervaringen en trad de tegenstander volkomen stoïcijns, maar vastberaden tegemoet. Vijftig minuten lang stonden de Voorhouters onder hoge druk. De doelrijpe kansen voor de thuisploeg regen zich aaneen, maar steeds opnieuw wist de roodwitte formatie redding te brengen en anderzijds leek het wel of de Hagenaars de bal pas los wilden laten als die over de doellijn gebracht zou zijn. Ondanks de hoge druk en het ‘weg is weg’ voetbal kregen de Voorhouters nog drie meer dan goede kansen om de score naar 1 – 3 te tillen. Rik Grondel en Tom Bleijswijk verschenen helemaal vrij voor doelman Ozdemir, maar beide keren kwam de jonge keeper als overwinnaar uit de strijd. Tien minuten voor tijd zag Lucas Wiering zijn leep genomen vrije trap vanaf 40 meter rakelings over het doel van de net iets te ver voor zijn goal staande Ozdemir verdwijnen. Foreholte worstelde zich met invallers Schinkelshoek en Guijt door de laatste minuten. Een aantal keren smeekte een ieder met een TAC-hart om een penalty, maar Kuijpers bleef de rust zelve en alles wegwuiven.

Na afloop was juist hij dan ook ‘de gebeten hond’ en leek er een vervelend staartje aan deze opnieuw memorabele wedstrijd te komen, maar door zeer adequaat optreden van TAC-bestuursleden en –begeleiding werd ook dat varkentje gewassen en daalde de rust over het sportpark dat twee uur lang in vuur en vlam had gestaan.