SASSENHEIM, 13 april 2015 – Verliezen hoort er ook bij en je bent in de sport pas groot (of je kunt pas echt groot worden) als je ook kunt verliezen. Als TOP/Quoratio niet al een beetje groot is dan zijn ze het zeker aan het worden. Het spreekwoord zegt dat waar er winnaars zijn, er ook verliezers zijn. TOP draait het om: waar verliezers zijn, zijn ook winnaars. De winnaar was dit keer PKC uit Papendrecht: een prachtige kampioen. (Foto René van Dam)
Vooraf was PKC favoriet en bij TOP sprak men er niet graag over, maar de vrees bestond wel degelijk dat het verschil pijnlijk groot zou kunnen worden. Jan Niebeek – daar is hij de trainer voor – had het donderdag bij de persconferentie bij TOP echter goed voorspeld: het zou close worden en als TOP aan het begin een ‘tikkie’ uit zou delen, zou dat mogelijk beslissend kunnen zijn. In ieder geval zou de winnaar pas duidelijk worden aan het einde van de wedstrijd, zo voorzag Jan.
In de basisopstelling had Jan Niebeek gekozen voor Michelle Rozenbroek (20), Sanne Jousma (18), ter vervanging van de geschorste vaste basis speelsters Celeste Smit en Ilse Hazekamp.
En het werd close, Jan had gelijk. Een tikkie aan het begin was er misschien niet maar TOP stond vrijwel de hele wedstrijd voor, zelfs een paar keer met vier punten. Na voor een finale uitzonderlijk hoog niveau in de eerste helft werd het moeizaam in de tweede. Zes doelpunten van TOP na de rust, veel kon je het niet echt noemen. Dat was frustrerend voor TOP en het hielp ook niet echt dat aan het eind erg veel balbezit aan PKC werd toegekend. 21-21 met nog 40 seconden te spelen. PKC kwam in de aanval en Johannis Schot van PKC zorgde voor het genade schot. 22-21. De resterende 4 seconden waren te weinig om nog een verlenging er uit te slepen. TOP weet hoe het voelt om AHOY te verliezen.
De teleurstelling was zichtbaar bij de spelers. Mick Snel (leeftijd: 21, al zijn 3e finale): “ We hadden kunnen winnen, misschien wel moeten winnen maar het liep anders. PKC is over het hele seizoen gezien een terechte kampioen en TOP kan trots zijn wat het toch heeft weten te bereiken na een niet bepaald vlekkeloos seizoen. Er is een nieuw doel gesteld: de finale moet weer gewonnen worden, liefst volgend jaar”.
“Als we de wedstrijd niet kunnen winnen, dan maar de derde helft”, zei Daniel bij de huldiging, doelend op de supporters, welke weer in groten getale naar Ahoy waren meegereisd om de ploeg aan te moedigen. Het werd toch nog een mooi feest als afsluiting van het seizoen.
