VOORHOUT, 19 oktober 2015 – Abeer en Rawnak, twee Syrische vrouwen, beleefden de afgelopen vier jaar de donkerste dagen van hun leven. Tijdens de burgeroorlog moesten zij vrezen voor hun leven en dat van hun kinderen. De keuze was: Vechten voor het al-Assad regime of gedood worden als tegenstander. Na een barre tocht met een boot over de Middellandse zee, te voet en met busjes door Europa zitten ze nu in Voorhout. Inmiddels is er weer ruimte voor een glimlach: “Ik voel mij hier goed en veilig”. Foto: Tolk Assia van Leeuwen – Bounecout vertaalde het verhaal van Abeer en Rawnak. Foto's Edwin van der Wijngaard.
Op uitnodiging van de gemeente spraken journalisten vandaag met de twee vrouwen die gevlucht zijn uit Syrië. Abeer en Rawnak verblijven sinds donderdagnacht in de opvang in sporthal De Tulp in Voorhout. De vrijwillige tolk Assia van Leeuwen – Bounecout vertaalt vanuit het Arabisch. Zij is pedagogisch medewerker bij De Speelbrug en heeft zich opgegeven om te tolken gedurende het verblijf van de vluchtelingen in Voorhout.
Syrië
Rawnak verblijft samen met haar twee kinderen van 9 en 14 jaar oud in de opvang in De Tulp in Voorhout. Zij komt uit de omgeving van Damascus en heeft gestudeerd aan de universiteit en spreekt daardoor ook een woordje Engels. Haar man, die nog in Syrië verblijft met hun 14-jarige zoon, is advocaat. Zij vertelt over de verschrikkingen van de oorlog in Syrië. Er is al vier jaar lang geen normaal leven meer mogelijk. Het huis van Rawnak is in brand gestoken. De plaats waar zij hierna verbleef was helemaal afgesloten van de buitenwereld. De kinderen kunnen al vier jaar niet naar school toe.
De Syriërs worden gedwongen een keuze te maken. Wie voor het regime van president Bashar al-Assad is, moet meevechten in de oorlog. Wie tegen is, kan worden vermoord.
Abeer is een oud-buurvrouw van Rawnak uit de buurt van Aleppo. Abeer heeft daar met haar man een mobiele telefoonwinkel. Zij kwam weer in contact met haar vriendin tijdens de vlucht naar Europa. De twee kinderen van Abeer, 9 en 14 jaar oud, zijn met haar meegekomen. Haar man is nog in Syrië. De vrouwen kunnen gelukkig dagelijks bellen met hun echtgenoten. Zij hopen dat de mannen ook naar Nederland kunnen komen.
Vluchten
Abeer en Rawnak hebben ieder 6000 euro betaald aan een mensensmokkelaar om in West-Europa te komen. Ze wisten niet van te voren dat ze uiteindelijk in Nederland zouden belanden.
De vlucht van Abeer en Rawnak van Syrië naar Nederland heeft 14 dagen geduurd. Ze zijn eerst naar Turkije gebracht. In Turkije zijn ze 2 dagen gebleven waarna ze met een boot over de Middellandse zee de overtocht naar Griekenland hebben gemaakt. Vervolgens zijn ze in 10 dagen door Europa naar Nederland gereisd met een groep vluchtelingen. Ze hebben stukken gelopen en delen met een busje gereisd.
Voorhout
Abeer en Rawnak zijn donderdagnacht in Voorhout aangekomen met een groep van 140 vluchtelingen. De vrouwen zijn tevreden over de opvang in De Tulp. De groep van 140 vluchtelingen heeft een goede omgang met elkaar. De vluchtelingen komen overwegend uit Syrië. Het is een gemêleerd gezelschap. Iets meer alleenstaande mannen, maar ook gezinnen met kleine kinderen. De jongste is een maand of negen, de oudsten zijn tegen de 70. Volgens de tolk loopt het opleidingsniveau uiteen van 'huismoeders' tot academisch opgeleide mannen en vrouwen.
Ze willen graag Nederlands leren; ze kennen al een paar woorden zoals 'goedemorgen'. De vrouwen zijn nog niet buiten de sporthal geweest. Ze willen maandagmiddag een wandeling naar het centrum van Voorhout maken.
Abeer en Rawnak hopen dat ze een toekomst hebben in Nederland. Eén van de vrouwen will uiteindelijk terug naar Syrië als de oorlog voorbij is. De wens is dat hun kinderen snel naar school kunnen, zodat zij de achterstand kunnen inhalen.
Inzameling van kleding en speelgoed afgelopen vrijdag.
Bedankt
Als er ten slotte gevraagd wordt wat de vrouwen willen zeggen tegen iedereen die hen in Voorhout heeft geholpen, krijgen ze beide een stralende glimlach. “Bedankt aan iedereen voor de hulp! Bedankt voor alle kleding en het speelgoed dat is weggegeven”. Rawnak zegt ten slotte: “Now I feel good and safe”, nu voel ik mij goed en veilig.
In verband met de veiligheid van de familie van Abeer en Rawnak worden hun achternamen niet genoemd en zijn er ook geen foto's van hen gemaakt.
Zie ook:
- 'Gemeente had crisisopvang vluchtelingen moeten voorbereiden'
- Gemeente en Ex-Voto leggen geschil over afgelasten feest bij
- Teylingers leveren een berg kleding en speelgoed in voor vluchtelingen
- Gemengde reacties op komst vluchtelingen