WARMOND, 17 mei 2025 – De Moestuinvereniging Koudenhoorn bestaat veertig jaar. Ter gelegenheid van dit jubileum bracht burgemeester Breuer samen met wethouder Reny Wietsma vanochtend een bezoek aan de tuinierders op dit recreatie-eiland om de felicitaties over te brengen. Foto’s Henk Keijzer
Het was gezellig druk op het terrein, omdat er ook een openbaar toegankelijke plantjesmarkt op de tuinen plaatsvond, waar zowel de moestuiniers als leden van de Warmondse Tuinclub planten en kruiden verkochten. Voorzitter Emmy Meijers vertelde de aanwezigen dat ze plannen hebben om samen met de Warmondse Tuinclub en wellicht andere organisaties, de Warmondse Groenmarkt weer nieuw leven in te blazen. Die is ter ziele gegaan en velen vinden dat heel erg jammer. Daarnaast blikte ze terug op de geschiedenis van de moestuinen. Ze informeerde Breuer en Wietsma over de de tuinen, hetgeen er allemaal gekweekt wordt en hoe het onderhoud is geregeld. Beiden kregen daarna wat plantjes cadeau, die al apart waren gezet omdat ze anders wellicht verkocht zouden zijn. Voor alle aanwezigen en de bezoekers die nog langs zouden gaan komen, was er een speciaal voor deze gelegenheid gekweekte Warmoes, een snijbiet. Ook het inmiddels 40 jaar oude clubhuis heet overigens Warmoes. Maar het is onduidelijk of het vernoemd is naar de snijbiet, of dat het een samentrekking is van de woorden Warmond en moestuinen.
Breuer en Wietsma waren blij met hun plantjes en feliciteerden de aanwezigen uiteraard van harte met dit jubileum. De burgemeester vertelde dat Teylingen erg veel belang hecht aan gezondheid en vitaliteit. Mede daarom wordt het werk van bijvoorbeeld moestuinverenigingen ook erg gewaardeerd. Daarnaast heeft de vereniging ook een sociale functie. Ook de manier waarop die wordt ingevuld mag er zijn, zo zei de burgemeester. “Van Harte!”.
Het bezoek werd afgesloten met een rondje langs de kramen op de plantjesmarkt.
Geschiedenis
De Moestuinvereniging Koudenhoorn was in 1985 een van de eerste “bewoners” van het pas opgeleverde eiland, dat is ontstaan doordat een deel van de Zwanburgerpolder werd afgegraven voor zandwinning. In de hoek tegen het dorp aan werd een deel van diezelfde polder juist opgehoogd zodat dit eiland ontstond. Aanvankelijk dacht men er woningen te bouwen, maar uiteindelijk werd het toch een recreatie-eiland, waardoor Warmonders ook meer contact kregen met het water van de Kagerplassen.
Landschapsarchitecte Els Kolff ontwierp de basis-inrichting voor het eiland en vertaalde daarin de ideeën van de gemeente Warmond. Zij tekende ook het moestuincomplex, inclusief de sloten die in verbinding staan met het open water, zodat ze doorgespoeld worden. Er zijn wat strijdige verhalen over de daadwerkelijke uitvoering van de inrichtingsplannen. Maar de ideeën waarmee het eiland in 2010 werd heringericht, waren nog steeds ongeveer dezelfde die Els Kolff had vertaald.
In 1984 was de brug klaar en kon het eiland in gebruik worden genomen. Op de plek waar de moestuinen moesten komen, vond de gemeente behoorlijk wat stenen omdat men de grond van dijkwerkzaamheden kwijt moest en die op het eiland had gebruikt. Het stenenprobleem werd opgelost door dat stuk van het eiland diep te ploegen. Maar helaas, dat werkte toch niet echt. Menig moestuinier vond nog jarenlang veel stenen op zijn tuin.
In het begin waren er ook wat problemen met de verhuur van tuinen. Pas in 2000 hadden bijna alle tuinen een huurder. “Dat was een opsteker voor de vereniging”, zo lezen we in een boekwerkje van de vereniging dat de titel “Van zand tot bloemkool” draagt. Het is een uitgifte ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum in 2010.
In 2002 was er brand in de Veerpolder waardoor de moestuinen vervuild raakten met asbestdeeltjes. Heel Koudenhoorn moest worden gesaneerd en een aantal leden verliet de vereniging.
In 2007 brak er een brandje uit in het clubhuis. Gelukkig was die snel uit. De oorzaak zat in het koffiezet-automaatje.
Inmiddels zit de vereniging er dus veertig jaar. Er zijn ongeveer honderd leden. Het clubhuis De Warmoes biedt hen de dagelijkse bakkies koffie, de jaarlijkse barbecue en gezamenlijk etentjes waarin de oogst wordt verwerkt. Het is ook een soort ontmoetingsplaats waar af en toe een kaartje wordt gelegd en waar in die veertig jaar veel vriendschappen zijn ontstaan tussen “vogels van diverse pluimage”.
Het feit dat dit moestuinen complex op een recreatie-eiland en midden in de natuur ligt, geeft het wel een speciale sfeer. Daarnaast geeft het complex iets terug aan het totale eiland: biodiversiteit.
