SASSENHEIM, 18 november 2013 – Aan het begin van dit seizoen werd voetbalvereniging Ter Leede uit Sassenheim via de Social Media benaderd door de 46-jarige uit het Engelse Watford afkomstige leraar Ashley Greb. Met de voor het Nederlandse amateurvoetbal toch wel bijzondere vraag, of hij de Topklassewedstrijd Ter Leede – HHC Hardenberg mocht bijwonen.
Als verslaggever van Watford FC (een voetbalclub uitkomend in The Championship, vergelijkbaar met onze Jupiler League) en enkele Engelse kranten reist hij dit seizoen tweewekelijks naar een andere Europese voetbalclub, die in dezelfde kleuren geel, rood en zwart als Watford FC speelt. Hij noemt deze clubs de ‘Fellow Yellows’ en van zijn bezoekjes, die hij Groundhopping noemt, verschijnen verslagen o.a. in het programmaboekje van Watford FC, op zijn eigen weblog en ze worden zelfs gebundeld in boeken. Zo is hij dit seizoen al in België, Schotland en Duitsland geweest. En dus ook afgelopen zaterdag bij de roodgelen uit Sassenheim. Want hij heeft een voorliefde voor de kleinere, lager spelende voetbalclubs, waar volgens hem het ware voetbal nog wordt beleefd.
Ashley kijkt zijn ogen uit, stelt diverse vragen en fotografeert alles: de kantine, de aftrap van de Pupil van de Week, verschillende spelmomenten, de hoofdtrainers (“Coaches in spijkerbroek, dat is bij ons in Engeland echt ‘not done’. Strak in pak is het devies!”), de Ter Leede voorzitter achter het doel van de tegenstander en zelfs de televisie met Teletekstpagina 883 wordt na afloop van de wedstrijd vastgelegd. De wedstrijd zelf beleeft de voetballiefhebber intens. Acties van beide ploegen worden becommentarieerd en op elke gemiste kans van Ter Leede volgt een welgemeend “Oeoeoeoeoeh!”. Volgens Ashley is het niet moeilijk, zich als Ter Leede supporter in te leven: “De clubkleur van Watford FC’s belangrijkste rivaal is namelijk net als bij Hardenberg oranje.”
In de rust maakt hij kennis met een typisch Nederlandse lekkernij: de gevulde koek, snel vertaald naar ‘stuffed cookie with almonds’ en wordt via de Supportersvereniging een Ter Leede sjaal aangeschaft. Na de wedstrijd gaan Ashley en zijn meegereisde broer mee naar de Business Room, waar ook weer volop gefotografeerd wordt. En ook hier is de Engelsman onder de indruk van de beleving en de professionaliteit bij de Sassenheimse club. De uitnodiging om een vorkje mee te prikken van het buffet, slaat hij Engels beleefd af: “Ik vind, dat ik dat niet verdien.” Maar op weg naar de uitgang werpt hij nog wel snel een fotograferende blik in de kleedkamer en medische ruimte van de Ter Leede selectie.
Vorig seizoen deed Ashley eenzelfde Groundhopping tour langs Europese voetbalclubs, die net als Watford FC in 1881 zijn opgericht. Op de vraag, of hij al een thema voor volgend seizoen heeft, knikt hij tot verbazing van zijn broer enthousiast van ja: “1979 is mijn favoriete jaar”, legt hij uit, “Het is het jaar van de grote successen bij Watford FC. Ik wil daarom clubs gaan bezoeken, waar de selectiespelers uit dat succesvolle jaar ook gespeeld hebben.” Hierna, maar niet voordat hij diverse malen bedankt voor de fantastische middag en de enorme gastvrijheid, stapt hij snel in de huurauto op weg naar Schiphol om de terugvlucht naar Watford te halen en thuis aan zijn volgende ‘Fellow Yellow’ verslag te beginnen.