SASSENHEIM, 4 juni 2012 – Enkele maanden geleden opperden een paar enthousiaste rugbyende studenten het plan het Nederlandsche Studenten rugby team nieuw leven in te gaan blazen. Het werd weer eens tijd dat hun roze rugby tenue de vaderlandse rugby velden zou gaan opsieren. Dus zo werd het tenue weer eens uit de mottenballen gehaald, een trainer gezocht en een team geselecteerd dat het waard was het roze aan te trekken. Hier kregen The Bassets lucht van, want zoals hun clubmascotte betaamt, hebben zij daar een uitstekende neus voor.
The Bassets wilden graag “The man in pink” uitnodigen voor een vriendschappelijk partijtje Rugby.De Studenten namen de uitnodiging met beide handen aan, agenda`s werden getrokken en een datum geprikt voor het treffen. Maar toen alles in kannen en kruiken zat, liep het bij de trainersstaf van The Bassets ineens dun door de broek. Het enthousiasme was bij de studenten zo groot, dat bij het Bassets trainersgilde de vraag opkwam of door een lange rij blessures het studentengenootschap niet veel te hoog gegrepen was. Maar de technische leiding van The Bassets vond juist dat de studenten een prima opponent waren om op een zaterdagmiddag tegen te sparren. Helaas was er bij een hoop Bassets spelers ineens een vorm van angst ingeboezemd. En waren er ineens op die mooie zaterdagmiddag opvallend veel schoonmoeders jarig, waren er zwangerschapsgymnastieklessen en meubelboulevard uitjes geplant. Zodat de technische leiding van The Bassets ineens met de handen in het haar zat.
Toen de nood het hoogst was, kwam de redding nabij. De senioren die het wel aan durfden, werden door hun jonge clubvrienden van uit de overenthousiaste colts aan gevuld. Het sterke Bassets jeugdbestuur heeft in korte tijd een dijk van een jeugd bij elkaar gekregen, en die mannen (lees jongens) pakken gelukkig wel iedere kans aan om het leren speeltuig rond te laten gaan. Het Bassets team werd zo een potpourri van senioren en colts.
De studenten daarentegen waren door hun door de Rugby wol geverfde trainer Julius Brijenburg gesommeerd om vroeg in Sassenheim aanwezig te zijn, om zich aan elkaar voor te stellen, een team run te doen en de degelijkheid van the Bassets scrum machine te testen en om op de gevoelige plaat zich te laten vereeuwigen.
Om 16:00 klonk toen eindelijk uit de mond van de altijd goed leidende Referee Dirk Heuff Bassets klaar studenten klaar. En het levenloze leer werd met een ferme kick het luchtruim ingetrapt. Roze Zwart Wit Bruin vochten vol overgave om het speeltuig. Tot schrik van de T.C. van The Bassets waren er ineens ook Bassets Junioren op het veld te vinden, die waren blijkbaar door de mazen van het kleedkamer net heen geglipt, en dartelden heerlijk tussen het studentengeweld door, en “vochten” als echte kerels. Maar konden uiteraard niet voorkomen dat de crème de la crème van het Nederlandsche studentenrugby regelmatig de tryline vonden.
Ook de tropische temperaturen speelden The Bassets parten. De senioren hadden die avond ervoor in de Leidse binnenstad in de diverse cafe`s hun seizoen geëvalueerd.
Naarmate de score bij de studenten opliep, liep de brandstofmeter bij vele Bassets snel leeg. Maar ze gaven bij het bevrijdende laatste fluit signaal de strijd pas op.
De derde helft ging zoals je van studenten kan verwachten. Onder het genot van een hapje en een drankje werd de loftrompet over alles en iedereen geblazen, en de vriendschapsband tussen The Bassets en de studenten nog eens verder aangehaald, en afspraken gemaakt elkaar eens vaker op te zoeken.