Sassenheimer maakt computermodel van hart

SASSENHEIM, 21 september 2008 – De 24-jarige Sassenheimer Alex van Tol vertrekt 27 september naar Amerika om om daar op een congres uitleg te geven over een computermodel dat hij heeft ontwikkeld om de werking van het menselijk hart na te bootsen.

Hiermee kunnen experimenten worden uitgevoerd zonder mensen of dieren te gebruiken. Er kunnen heel veel situaties van het hart worden gesimuleerd door kleine aanpassingen in het model. Dit kan bijvoorbeeld worden gebruikt om pacemakers te optimaliseren of het effect van een hartoperatie wiskundig van tevoren al in beeld brengen.

Stage
Alex heeft het computermodel ontwikkeld als stageopdracht bij het LUMC voor zijn opleiding Medische Natuurwetenschappen. Er bestonden wel al meerdere vergelijkbare computermodellen, maar hierin ligt de nadruk meer op het bloedvatensysteem en de koppeling met het hart. Alex heeft dit model verfijnd en zo aangepast dat specifiek de werking van het hart wordt nagebootst.

Symbool
Het computermodel is een zogenaamd 'lumped element' model. Dit werd in het begin vooral in elektronica gebruikt om complete onderdelen samen te vatten in één formule, zonder naar de ruimtelijke vorm van het onderdeel te kijken. Een complete voeding van een computer kan bijvoorbeeld samen worden gevat in één symbooltje, waarbij de afmetingen van de voeding en de onderdelen in de voeding er niet meer toe doen.

Ballon
Het hart kan volgens Alex ook zo worden beschreven. "Ik heb het als een soort ballon beschreven. Als je een ballon verder vult dan kost het steeds meer kracht om de ballon te vullen. Als je alleen wil weten hoe hoog de druk is bij een bepaalde vulling van de ballon, is informatie over de krachten in het rubber en de vorm van de ballon niet interessant. Door een trucje kun je met alleen de elastantie (elasticiteit) van het rubber (één getal) en de hoeveelheid lucht in de ballon de druk uitrekenen. Dit is dus eenvoudig, waardoor je in één oogopslag kunt zien wat er gebeurt."

Simpel
Het hart is ook al vaker als zo'n soort ballon beschreven, met als enige verschil dat het samentrekken van de hartspier wordt nagebootst met het verhogen van de elastantie (de druk die bij een bepaalde hoeveelheid bloed in het hart zit stijgt) "Ik heb dit vaak gebruikte eenvoudige model iets ingewikkelder gemaakt door 1 hartkamer niet als één symbooltje te beschrijven, maar ik heb het opgesplitst in verschillende onderdelen. Daarmee kon ik deel A iets achter laten lopen op deel B, wat dus dyssynchrony voorstelt. Het is nog steeds (relatief) simpel, maar toch weer iets beter dan wat er al bestond. Die ene aanpassing aan het model lijkt niet zo veel misschien, maar het kost toch een half jaar diep nadenken en rekenen", zo geeft Alex aan.

Amerika
Een publicatie over het nieuwe computermodel leidde tot een uitnodiging aan Alex van Tol om zijn onderzoek in het Amerikaanse St. Louis op een wetenschappelijk congres te komen toelichten. Een unieke kans natuurlijk, maar Alex moet als student nu wel het geld voor zijn reis naar Amerika bij elkaar zien te sprokkelen, want daar voorzag de uitnodiging niet in. Inmiddels zijn er via een aantal fondsen al wat bijdragen binnen, maar hij heeft nog niet het hele bedrag bij elkaar. De student hoopt dat zijn verhaal op het congres er toe leidt dat wereldwijd wetenschappers het onderzoek verder op gaan pakken en het computermodel verder gaan ontwikkelen. "Ik heb er veel vertrouwen in", zo stelt Alex zelfverzekerd.