SASSENHEIM, 16 maart 2009 – Handhaving voor TOP/Wereldtickets.nl lag binnen handbereik. Dat dit al in de zestiende speelronde formeel werd, kwam echter als een verrassing. Met de 21-18 winst op koploper DOS’46 kon de nieuwe sporthal De Korf niet mooier ingewijd worden.
Hoe gemotiveerd TOP echter ook was, profiteren van een matige instelling van het al voor de kruisfinales geplaatste DOS’46 kon de ploeg niet. DOS’46-coach Hulzebosch: “We wilden winnen, ook om in vorm te blijven voor de komende wedstrijden en van ongemotiveerdheid was bij ons geen sprake”. Het werd dan ook een echte wedstrijd en korfballiefhebbers hadden een prettige avond. TOP won de wedstrijd met 21-18 maar daarvoor was het verschil tussen de ploegen nooit meer dan twee doelpunten geweest.
Na gemiste kansen over en weer opende Nisha Verwey pas in de vierde minuut de score. André Kuipers antwoordde gelijk waarna de score gelijk op ging. Belangrijk was het verdedigende werk van Sander Harmzen die topschutter Kuipers weinig ruimte gaf. Na tien minuten leidde DOS’46 wel met 3-5.
TOP kwam terug en leidde na twintig minuten zelfs met 8-6. Een time-out van Hulzebosch leek een ommekeer in te luiden. DOS’46 kwam gelijk (8-8) waarna Wim Scholtmeijer ook nog een strafworp voor TOP miste. Toch hield de ploeg stand in de laatste tien minuten al was het wel een achterstand bij rust: 11-12.
De 11-13 van Tess de Jong had de beslissing in kunnen luiden. De reacties van Wim Scholtmeijer en Nisha Verwey duidden echter op een ander scoreverloop. Een wat makkelijk afgekeurde goal van Bregtje van Drongelen voorkwam zelfs een voorsprong van twee punten. DOS’46 maakte daarop 14-14 en daarna zou de score tot 18-18 om en om opgaan. De 15-14 van Wim Scholtmeijer verdiende speciale vermelding. De speler verzilverde een in de lucht aangespeelde bal.
Zelfs een verlies op het laatste moment zou TOP complimenten hebben opgeleverd. Toch was het team van Hans Heemskerk zo dichtbij een verrassing dat het tot het einde wilde vechten. De thuisploeg was zich bewust van zijn kansen en gaf die niet meer uit handen. Wim Scholtmeijer maakte zijn tweede gemiste strafworp goed door met een schot toch nog voor 19-18 te zorgen. In de buitengewoon spannende laatste zeven minuten misten beide ploegen een aantal kansen. De beslissing kwam toen Schlotmeijer een vierde strafworp over liet aan Patrice de Vos. De speler die Leon Braunstahl verving, faalde niet: 20-18. In de laatste minuten koos Hans Heemskerk voor het maximaal uitbuiten van het balbezit. Dat pakte goed uit. Een keer overschreed TOP de schotklok van 25 seconden maar dat verhinderde niet de 21-18 winst die Sander Harmzen met het laatste doelpunt op het scorebord bracht.
“TOP verdiende de winst” vond Mirjam de Kleijn. De van oorsprong en bij TOP opgeleide Sassenheimse relativeerde haar verlies niet. “We wilden winnen. Dat wij al zeker waren van de kwartfinales speelde geen rol. We willen eerste of tweede worden en dat hadden we vandaag kunnen bereiken. Maar het zat er niet in. Wij speelden niet goed genoeg en daar heeft TOP terecht van geprofiteerd”. Echt speciaal was de wedstrijd niet voor de international. “Ik ben al lang weg uit Sassenheim en ondanks dat ik nog wel een aantal mensen ken, was het voor mij een wedstrijd als alle andere”.
TOP had al de naam lastig te verslaan te zijn in eigen huis. Sporthal De Korf moet in de loop der tijd zijn eigen reputatie verdienen. Legendarisch was de partij tussen TOP en DOS’46 door de vele fouten van beide ploegen misschien niet, maar TOP kan zeer tevreden zijn met deze gedenkwaardige eerste partij in sporthal De Korf die handhaving in de League betekende.
